Zondag 12-7-2026
Alles stond afgelopen week in het teken om de jongen gezond en voldoende opgeleerd aan de start van hun eerste echte wedvlucht te krijgen. In het begin van de week was het gelukkig nog niet zo warm en konden de oude en jongen via hun vaste stramien ’s avonds lekker trainen. Op woensdag middag heb ik het hele zooitje jong en oud in de mand gezet voor een lapvluchtje vanuit Culemborg. Bij Utrecht liep de A2 helaas hlemaal vast vanwege een ongeluk. Uiteindelijk ben ik er bij Nieuwegein afgegaan maar daar was een weg afgesloten dus daar stond ook alles vast. Uiteindelijk de duiven toch weten te lossen bij de recreatieplas. En toen snel naar huis. Ook nu stroopte het verkeer in Nieuwegein weer behoorlijk op. Toen ik uiteindelijk vlak bij de A2 was lette ik uit frustratie en gedoe met een bewoner op mijn werk even niet goed op en reed ik mijn rechterzijkant langs de brugleuning behoorlijk wat schade. Een duur lapvluchtje dus. Toen ik thuiskwam vlogen alle duiven al rond. De oude zaten lekker met elkaar in hun broedhok. Een extra motivatie hoopte ik. Daarna direct weer gescheiden. Op donderdag acht koppels voor de laatste midfondvlucht ingekorfd. Met inkorven bleek ik een doffer te zijn vergeten. Dus 15 duiven die de eer hoog moesten gaan houden. Ik stond er op alle niveaus voor het onaangewezen kampioenschap nog goed voor.
Door de voorspelde hitte op vrijdag en zaterdag werd de jonge duivenvlucht ingekort naar Bavel voor mij 71 km. Dit vond ik niet erg aangezien het voor mijn jongen hun eerste ervaring in de grote manden en de vrachtwagen werd. Gelukkig waren ze in mijn ogen in een blakende gezondheid. Toen we echter op zaterdag morgen vroeg uit het raam keken was het helemaal bewolkt en zelfs wat mistig. Gelukkig gingen de oude al om 7.15 uur los in Morlincourt. De jongen moesten nog even wachten tot het opklaarden.
Al vroeg werd ik gebeld door Frank Mooij dat hij niet op de deelnemers lijst stond en dat zijn mail van Unikon leeg was. We zijn toen snel naar het lokaal gereden hebben de klok opnieuw afgeslagen en het UDP bestand opnieuw ingezonden. Gelukkig was hij toen wel geregistreerd.
De opklaringen lieten heel lang op zich wachten. Zelfs zo lang dat besloten werd de jongen en de X-vlucht uit te stellen naar zondag. Wat een relatief mooi vluchtje voor het debuut van de jongen leek te worden veranderde in een drama voor mijn jongen.
Morlincourt werd een pittig vluchtje met een lage snelheid konden we bij de andere afdelingen zien. Ineens om 12.11 uur viel de duivin “211” uit de lucht op de spoetnik. Op de meldlijst van afdeling 6 waren we de eerste melding een euforisch gevoel ging even door ons heen. Uiteindelijk werden we alleen in de club en kring 5B als winnaars afgevlagd. In de afdeling werden we 29e en in kring 5 werden we 2e. de winnares gaat voortaan als “Jannet” door het leven. Vernoemt naar Bert zijn vader Jan van Rossum.
Gelukkig behaalde we in de club het onaangewezen Midfond kampioenschap nog binnen. In de kring 5B werden we 2e onaangewezen midfond en 8e aangewezen. En in kring 5 ook 2e onaangewezen. Toch nog wat hoogtepuntjes in een voor mij teleurstellend oude duiven seizoen.
Zondagmorgen gingen de jongen uiteindelijk om 8.20 uur in Bavel los. Het tellen kon beginnen. Op een vroege duif durfde ik niet te rekenen maar de enige hoop was dat er zoveel mogelijk jongen thuis zouden komen. 4 duiven in de prijzen was te verwachten tegen duiven die al voor de vierde keer in de grote mand zitten. Maar daarna druppelde het maar heel langzaam naar huis. Op moment van schrijven zijn er 23/35. Hopen dat er morgen nog wat bijkomen en dat de coli niet uitbreekt door de stress van de vlucht. Vanavond gelijk wat coliekuur in het water gedaan in de hoop dit voor te zijn.
Op naar volgende week!!!