Een eenvoudig duiven weekje. Nagenieten van de overwinning vanuit Nanteuil in het weekend waar eigenlijk de nationale jonge duivenvlucht had moeten worden vervlogen. Het lukt nu al 3 jaar op rij de eerste op deze vlucht te spelen in de club en ook vroeg in de regio. Naar deze vlucht kijk ik vanaf dat het jonge duiven programma begint uit. Ik vind het leuk om na deze vlucht toe te werken. In mijn vakantie als ik tijd heb duiven wegbrengen is voor mij een ontspanning en ik weet dat het zich ook een keer terugbetaald. Het is dan leuk als het steeds op de nationale vlucht lukt. Alleen is voor mij dan eigenlijk het seizoen ook ten einde. De verzorging blijft gewoon zoals altijd maar niet meer zo scherp als in de paar weken daarvoor. Ik zal daarom ook nooit een groot kampioen worden. Dat was ook deze week gelijk weer te merken. De uitslag was niet zoals ik gehoopt had. Ik merkte het ook al aan de jongen die trainden een stuk minder van de week. Met inkorven merkte ik bij 2 een beetje slijm in de bek maar dan is het te laat om in te grijpen. Het was dus aan de uitslag te merken er wisten zich maar 2 jongen van de 17 op de uitslag te komen. Op zaterdagmiddag na de vlucht meteen besloten een rookbom in het jonge duivenhok af te steken. We gaan zien of dit geholpen heeft. Komende zaterdag zijn al weer de laatste 2 vluchten. Op beide vluchten gaan nog maar een tien tal duiven mee. De duiven waarvan ik nu al weet dat zij volgend jaar niet meer op het vlieghok zitten blijven al thuis zonde van het geld. Bij de oude duiven zijn de jonge te groot waardoor de duivinnen toch niet meer genoeg gemotiveerd zijn dus hier zullen alleen de doffers mee gaan.

Dit maakt duivensport o.a. leuk. Mijn 805 een jaarling duivin is zo gek op haar baas dat ze altijd wanneer ik buiten kom meteen op mijn hoofd of schouder vliegt in de hoop dat ze een pinda krijgt. Ook bij thuiskomst van de vlucht gaat ze eerst op mijn schouder of hoofd zitten voor ze naar binnen wipt. Helaas komt ze niet vaak heel vroeg thuis.

Vanaf dinsdag zat er een vreemde duif bij mij op het hok. `s Avonds wilde hij maar niet binnen lopen maar bleef maar op het hok lopen. Mijn dochter gaf hem `s morgens een beetje voer omdat ze hem zielig vond. Uiteindelijk op donderdagavond liep hij bij de jonge binnen. Het bleek een Duitser te wezen. Hij zit tijdelijk in de duivinnenkist. Als hij van de week voldoende is aangesterkt zal ik hem meenemen naar Amsterdam om hem de kans te geven naar zijn baas te vliegen.

Bij Bert hebben 5 van de 6 kale jongen afgelopen zaterdag waarschijnlijk hun laatste vlucht gehad. De 5 zijn nu 8 keer mee geweest en hebben dus ervaring genoeg voor komend jaar. Een duivin gaat volgende week misschien nog mee. Zij is een paar weken weg geweest en is op de natour weer mee gegaan. Zij moet dus eigenlijk nog een keer mee op een wat langere vlucht voor het geval ik volgend jaar ook met duivinnen ga spelen.

We zullen zien hoe het loopt van de week

Afgelopen zaterdag zou eigenlijk de nationale derby der junioren zijn. Maar door de warme zomer waardoor er veel geschoven is in het jonge duiven vliegprogramma is deze vlucht 2 weken verplaatst. Nu werd het een sector vlucht vanuit Nanteuil.

Voor mij is de nationale jonge duivenvlucht vaak het hoogtepunt van het seizoen. Mede door de goede resultaten die daar vaak op behaald worden. Zo ook dit jaar werden vanaf de derde vlucht her en der bij de jongen wat broedhokjes gecreëerd en broedschalen geplaatst. Ook de oude werden gekoppeld om jongen over te kunnen leggen. In mijn vakantie worden de jongen dan regelmatig even weggebracht naar Meerkerk  of  Werkendam. Het lukte om 5 koppels op eieren te krijgen. Afgelopen dinsdag zijn bij 3 koppels een heel klein jong bij de oude vandaan onder geschoven. Dit verliep prima. Op woensdag wilde ik bij nog een koppel een jong onder leggen maar toen ik thuis kwam van mijn werk lag het enige eitje van dat koppel stuk op de grond en zaten beide ouders op een schabje. Ik heb nog geprobeerd een jong neer te leggen maar ze gingen er niet meer opzitten. Op donderdagmiddag wat eerder uit mijn werk om de jongen en oude nog een laatste keer een stukje te lappen.  Ik liet de duiven om 15.30 los in Lexmond. Bij thuiskomst zaten er nog 4 op het hok. De rest zat al keurig binnen. Alle 17 jongen zijn `s avonds de mand in gegaan voor de vlucht Nanteuil. Ook de 7 herintreders zijn gewoon mee gegaan. Deze hebben een verkort programma gehad dit jaar. Na de eerste vlucht Duffel had ik 6 doffertjes thuis gehouden om bang was nog meer duiven te verspelen omdat de eerste vlucht een drama was. Deze 6 plus een later terug gekeerd duivinnetje zijn daarna op de natour Duffel weer gespeeld. De week erop zijn ze met de jonge duiven mee gegaan naar Niergnies. En dus deze week mee naar Nanteuil. Deze 7 duiven hebben hele sprongen gemaakt in deze weken maar zijn alle 7 elke week weer keurig thuis gekomen. Van Duffel 130km naar Niergnies 260km, en Nanteuil 377km. Wekelijks een sprong van meer dan 100km maakte hen niets uit. Ze vliegen geen prijs door gebrek aan ervaring vergeleken met de wel doorgespeelde jongen maar komen fris thuis. Weer wat geleerd voor de komende jaren. Jonge duiven kunnen heel wat aan. Dus niet te voorzichtig doen met ze. Als ze maar gezond zijn en niet te heet en Oost in de wind moeten trotseren want dat is een ander verhaal!

Op de natour zijn op een na alle oude gespeeld en de 6 kale jongen van Bert zijn nog weer mee geweest om zo veel mogelijk ervaring op te doen.

Zaterdag was een pracht vliegdag voor alle duiven, blauwe luchten, her en der een wolkje en ONO wind. Voor mij een gunstige wind. Vol verwachting werd er `s morgens dus al op de oude duiven gewacht. Ik was boven voor het slaapkamerraam gaan kijken om zo ook eventueel de duiven bij Bert te kunnen zien vallen. Als eerste arriveerde wederom Kathelijntje. Toen ze aan kwam rende ik snel naar beneden. Toen ik beneden kwam zat ze al op het hok. Ze liep gelukkig snel binnen. Ik dacht dat het een mooie vroege duif zou zijn maar op de duiven van Raymond Moleveld stond deze week geen maat. Hij draaide er 8 voor mij. Het resultaat van de overige oude viel wat tegen dus ging ik wat minder gerust op de aankomst van de jonge wachten.

Via live duiven van de compuclub kon ik zien dat ik om 13.20 uur moest draaien om de vroegste in de afdeling te draaien. Het duurde echter tot 13.33 toen er ineens als een raket een duif uit de goede hoek kwam aanscheuren. Toen zij vlak bij het hok was zag ik dat het “de witte” was. Zij lande direct op het hok en wipte meteen op de klep.

Haar kleine jong had haar enorm gemotiveerd. Het verbaasde mij echter dat juist deze duif als eerste arriveerde. Ze had tot nu toen nog niets gepresteerd. Ook een minuut later mijn tweede duif was een verrassing. Dit was het duivinnetje waar van het ei woensdag stuk op de grond lag. Ook zij had alleen een 17 in de club gespeeld hiervoor. Aangenomen werd dat dit geen hele vroege duiven konden wezen. De verrassing was echter groot toen later bleek dat ik 1 en 2 in de club speel en in de regio A1 afd 7 werd dit plaats 5 en 9 tegen 691 duiven. Zie ver uitslag, zie regio uitslag. Op de club kreeg ik van de grootste concurrent Henny Neef een flesje wijn als felicitatie voor de overwinning.

De kwekers van Bert kregen vrijdagavond een leuke verrassing. 11 jongen van mijn oude en jongen moesten ondergeschoven worden bij de kwekers om ze warm te houden. Echter 2 koppels zitten net ruim een week te broeden en de andere wat langer. De duiven stonden raar te kijken maar gingen er keurig opzitten. Toen ik zaterdagmorgen de jongen weer op kwam halen zaten de oude keurig op de jongen en hebben ze het allemaal overleefd. De kwekers gingen daarna weer verder met broeden op hun eieren. Wat kunnen duiven toch veel hebben is de conclusie van deze week.

Al met al een lekker duiven weekend!!!!

Een paar weken geen schrijven van mij. Dit komt onder andere na het laatste stukje is de gezondheid van mijn moeder heel hard achter uit gegaan en had ik andere dingen aan mijn hoofd. Vorige week zondag is zij op 90 jarige leeftijd overleden en afgelopen donderdag begraven. Om die reden stond mijn hoofd niet naar het schrijven over duiven.De duiven werden natuurlijk wel zo goed als mogelijk verzorgd want anders sta ik zaterdag voor niets te wachten.

Op 1 augustus zijn de nog 8 overgebleven doffers gekoppeld. De duivinnen kwamen vlot op eieren. Zij zijn diverse keren weggebracht om ze voor de start van de natour toch een beetje vlieguren te geven. Bij het hok trainen ze toch weinig. De eerste 2 keer waren de duivinnen nog niet eens gekoppeld en pakte ik ze zo uit de kist waar ze vanaf februari in hadden gezeten. In die periode kwamen ze af en toe op vrijdagavond los en vaak zaterdag ochtend. Maar de eerste keer vanuit de kist naar Lexmond deed ze niets. Ze kwamen prima naar huis ondanks de weinige vlieguren daarvoor. Ook nu worden ze nog regelmatig even weg gebracht want dan trainen ze beter als om het hok. De resultaten van de eerste 2 natour vluchten zijn dan ook lekker met een 1e en 2e in de club.

De overgebleven jongen hebben het na de eerste dramatische vlucht het weer redelijk opgepakt. Er zijn er nog 17 over bij mij. Na de eerste vlucht heb ik uit angst een 6 tal in mijn ogen veel belovende dofertjes thuis gehouden. De vluchten werden afgewerkt met 10 jongen van mij en 6 bij Bert uit het hok. De resultaten waren redelijk. Verleden week zijn de herintreders weer mee geweest op de natour. Deze week vlogen we met de jongen Niergnies een afstand van 261 km. Besloten werd om de herintreders op deze vlucht mee te geven. Een sprong van 130 km voor ze. Maar aan het eind van de middag waren alle 17 jongen weer thuis. De herintreders waren wel beduidend langzamer dan de ervaren jongen. Als de voorspellingen voor volgende week goed zijn gaan ze mee op de sectorvlucht Nanteuil. Zo maken ze toch de nodige kilometers die nodig zijn om als jaarling van begin af aan te presteren.

In het kweekhok bij Bert vliegen de veren in het rond. De kwekers zitten op stenen eieren. De nog 6 overgebleven jongen zijn verleden week niet mee geweest naar Nanteuil. Dit vonden wat te ver voor de kale jongen. Deze week zijn ze echter weer gewoon mee geweest op de natour Asse Zellik. Elke vlucht die ze maken is toch weer een stukje ervaring voor volgend jaar. Er is echter nog een klein probleempje bij de jongen van Bert. Er zitten 2 leuke jonge doffers tussen deze zijn echter met elkaar aangelopen. Een homo stelletje dus. Dit heb ik enkele jaren geleden ook eens gehad. Op het moment dat je ze dan met een duivin koppelt gaan deze gevoelens over. Uit ervaring blijkt dat ze als ze op weduwschap zitten elkaar toch weer opzoeken en dat gaat ten kosten van de prestaties. Dus waarschijnlijk blijft er een op het kweekhok.

Vanmiddag was ik wat aan het vervelen en heb toen alle nog aanwezige duiven hier en bij Bert even opgeschreven in de computer. Gelijk eigenlijk een eerste selectie gemaakt welke mogen blijven en welke er zeker uitgaan.Over 3 weken is het seizoen weer ten einde. Gelijk zal dan de eerste selectie plaats vinden.  De bedoeling is dat er maximaal 13 koppels overwinteren hier! Ook bij de kwekers zullen er een paar uitgaan. Vanmiddag alle jaarboeken eens teruggebladerd na de prestaties van kinderen van de kwekers. Hier uit blijkt dat er een stuk of 4 gaan vertrekken en een aantal nog 1 jaar de kans krijgen.

Op naar volgende week

Wat een tropische week hebben we achter de rug. Woensdag,donderdag en vrijdag wees de thermometer bij mij achter ruim 40 graden aan.

Ik was `s avonds dan ook snel klaar met de duiven. De doffers die nog op weduwschap staan vlogen maximaal 15 min. Net tijd genoeg om het hok schoon te maken en de drinkbak te vullen. Op het moment dat ze op het hok vallen maar gelijk naar binnen gehaald want ze wilden echt niet verder. Daarna meteen de jongen er uit. Deze stormen heel enthousiast naar buiten maar waren echt binnen 10 minuten weer terug op het hok en zaten dan met open bek te hijgen als gekken. Als ik ze dan binnen liet dronken ze gelijk de halve drinkbak leeg. Vervolgens gingen ze in een schabje weer zitten hijgen als gekken en kwam af en toe het water weer uit hun bek.

IMG_0001

Als je dan hoort dat bij andere liefhebbers die `s morgens de jonge los hebben de jonge met gemak een uur vliegen omdat het dan nog niet zo warm is ga je wel twijfelen over de afloop komende vlucht. Vanwege de extreme hitte op vrijdag en de voorspelling van veel buien op zaterdag nam het NPO en afdeling een goed besluit om de jonge pas op zaterdag in te korven en de vlucht op zondag te vervliegen. Verleden week waren er totaal weer 3 jongen achter gebleven. 2 duivinnen moesten een ei leggen dacht ik dus gingen er van mij maar 8 en van Bert 6 mee naar lessines  Een jonge duivin had donderdag in een schabje een ei gelegd. Op zaterdag morgen even een extra plank aan het schabje gemaakt en het ei in een broedschaal met tabakstelen gelegen. Hier waren ze echter zo van geschrokken dat ze er niet meer op gingen zitten en de duivin het ei ergens op de grond heeft gegooid. Het vreemde is dat de doffer vandaag mijn eerste was en de 2e in de club en de 2e van heel regio A 2573 duiven speelt. Het blijft wonderlijk de duivensport.

Op zaterdagavond toen ik op de club was werd ik door mijn dochter gebeld dat er een duif op het hok liep. Toen zij hem binnen had gelaten en de 3 laatste cijfers doorgaf bleek dit een jong die op Duffel was achter gebleven. Op zondagmorgen toen mijn vrouw om 6.15 uur uit het raam keek bleek er weer een jong thuis te zijn gekomen van Duffel.

En Zondagavond bij controle bij Bert (omdat deze een weekendje in Limburg is) bleek daar tegen de avond ook nog een jong vanuit Duffel te zijn thuis gekomen. De tijdelijke verandering van het weer en wind heeft er voor gezorgd dat toch een aantal jongen hun hok weer weten terug te vinden.

De doffers zijn nog gescheiden. Net als elke week mochten ze zaterdag voor hun plezier weer even met de duivinnen samen spelen. Daarna zijn ze weer gescheiden. Maandag of dinsdagmiddag zullen ze echter weer gekoppeld gaan worden om met de duivinnen de natour af te werken. Er zitten echter nog 8 doffers en 11 duivinnen. Nog even kijken hoe ik dat ga oplossen. Als alles dan goed gaat zitten ze de eerste vlucht op 10 dagen broeden en vervolgens aangepikte eieren en een jong van een week mooie neststanden voor een duivin om te vlammen. Het zal mij benieuwen of ze tegen de duivinnen van andere liefhebbers die het hele seizoen gevlogen hebben opgewassen zijn.

Verledenweek was een van de zwartste dagen in mijn lange duivenloopbaan. Eindelijk ging mijn geliefde jonge duivenseizoen beginnen. De nog 30 overgebleven jongen zagen er prima uit en waren in mijn ogen prima afgericht. 6 keer zelf weggebracht en de week ervoor met de wagen naar Gorichem wat ook prima verliep. In de hele voorbereiding maar 1 keer kort te maken gehad met colie dat was andere jaren vaak anders.  In mijn ogen zagen ze er prima uit.Des te groter was dus de teleurstelling op zaterdag. Het zou een pittige vlucht worden vanwege de warmte en de NO wind. Maar 130 km moest toch kunnen. De duiven werden pas om 8.30 uur gelost in Duffel. Met deze warmte in mijn ogen te laat!! De eerste duif viel om 10.24 uur. Maar een minuut eerder was er al 1 bij Bert gevallen. Want ook hiervandaan waren 11 jonge mee. Maar daarna begon het lange wachten. Het duurde een heel uur voor bij mij de tweede viel. Dit was dus een drama. Via de app hoorde je wel dat het overal niet vlot verliep maar bij mij was het het slechts. Een uur wachten op mijn tweede duif op een vluchtje van 130 km kan niet. Ik had zo de pest in dat ik mijn module naar Raymond Moleveld ben gaan brengen en met mijn vrouw en dochters gevlucht ben naar Amsterdam. Daar hebben we lekker door de stad gezworven en op een terras lekker wat gedronken en gegeten om het verloop van de vlucht maar uit mijn hoofd te zetten. Toen ik rond 17.30 uur thuis kwam was de ramp duidelijk zichtbaar. Er waren wel geteld 10 jonge bij mij en 4 bij Bert thuis van de 41 ingekorfde. `s Avonds moesten we naar een verjaardag. Tegen schemer zou mijn dochter nog even appen hoeveel jongen er in het hok zaten. Rond 22 uur kreeg ik de mededeling dat er 15 thuis waren. Dit was precies de helft. Bij Bert waren er inmiddels 5 thuis. Daar gaat het jonge duivenseizoen en aanvulling voor komend jaar. De volgende morgen is er bij mij nog 1 en bij Bert nog 2 gekomen. Op zondagavond werd ik gebeld door een liefhebber uit Bodegraven dat hij een jonge duif had opgevangen. Ik ben gelijk maar in de auto gestapt en heb hem opgehaald. Zo waren er bij mij 17 van de 30 thuis en bij Bert 7 van de 11 thuis. Totaal in 1 weekend dus 17 jonge weg!!! Dramatisch.

Op maandag toch in mijn hoofd de knop weer om kunnen zetten en met de overgebleven jongen er weer fanatiek tegen aan om te proberen nog wat van het jonge duivenseizoen te maken. Het blijft echter gelukkig maar prachtig weer. Nadeel is dat ik mijn duiven `s avonds pas kan laten trainen en dat doen ze een stuk minder met deze hitte. Maar met behulp van de vlag vlogen ze toch met gemak een vol uur de hele week.

Voor zaterdag waren de voorspellingen 28 graden en een Noorden wind. Dus besloot ik een 5 tal jonge in mijn ogen veel belovende  doffers thuis te houden. Je word na zo een drama toch voorzichtiger. Er moet toch wat aan de hand zijn met de jonge ook al zie ik er niets van. Er konden uit mijn hok dus nog 12 jonge mee en bij Bert vandaan nog 7 stuks. Op het programma stond Asse Zellik. Het resultaat was een stuk beter. Ik starten met plaats 2 in de vereniging waar ruim honderd duiven minder werden ingekorfd dan de week ervoor. Maar ook nu kwam ik niet ongeschonden uit de strijd. Bij mij bleven er weer 2 jongen achter en bij Bert 1.

Voor de overgebleven 16 jonge bij mij heb ik zondagmorgen wat broedhokjes gemaakt met een broedschaal er in. Hier werd meteen gretig gebruik van gemaakt want er zaten inmiddels al aardig wat koppeltjes met elkaar te rommelen her en der.

De 5 ingehouden doffers en een herintreder die geblesseerd geweest is zullen binnenkort op de natour gespeeld worden. Hopen dat het dan niet zo warm meer is. En als dit wel nog het geval is zullen ze toch mee moeten want anders verlies je ze volgend jaar blijkt dit jaar bij diverse liefhebbers bij mij in de club.

Voor de 9 weduwnaars stond dit weekend ook nog een vlucht op het programma. De laatste midfondvlucht vanuit Melun. Ook de doffers zijn de laatste weken al niet meer zo in form. Ook beginnen ze al behoorlijk te ruien de laatste week. Dus tegen beter weten in moesten ze nog een keer de mand in. Het resultaat was verwacht. Ik behaalde nog net de twee laatste prijsduiven in de club.  Ook hier bleef een oude doffer achter. Deze doffer is een aantal weken geleden al eens opgehaald in Emmeloord. Die heeft dus niet de goede postduif genen.

De weduwnaars zijn vanmorgen toch nog even gescheiden. Zij zullen 1 augustus  weer gekoppeld worden om de duivinnen op de natour te kunnen spelen.

We gaan zien hoe de rest van het seizoen zal verlopen.

Het wil met de oude niet meer lukken een vroege te draaien. Wat hier de oorzaak van is kom ik maar niet uit. Zaterdag weer prachtig weer met een mooie vlucht. Ik klok echter 17 minuten na de eerste duif in de vereniging. Dit is voor een vlucht vanuit Pt. st. Maxence  veel te veel. Ik klok er echter in de vereniging wel 8/9 op de uitslag. Ergens hapert er net iets aan maar ik weet nog steeds niet wat. Gelukkig hebben de oude nu een week rust voor ze aan de laatste midfondvlucht gaan beginnen.

Dus gaat de focus steeds meer naar de jonge duiven. Afgelopen vrijdag zijn ze voor het eerst ingemand in de grote manden van de vereniging en hebben ze hun eerste africhting met de wagen meegemaakt. Zaterdag waren ze op tijd los en heb lekker naar de aankomsten van de jonge zitten genieten. Bij mij waren er 30 mee omdat 1 duivin de dag ervoor haar eerste eitje had gelegen. Dit lag echter de volgende dag al weer stuk op de grond omdat ze nog geen gelegenheid krijgen om te nestelen.

Bij Bert vandaan waren er 11 jongen mee waaronder 5 stuks met maar 2 korte africhting vluchtjes. De jongen kwamen allemaal een voor een naar huis en hebben dus goed geleerd alleen naar huis te zoeken. Bij Bert kwam de laatste om 19 uur thuis. En bij mij moet de laatste morgen even in Beverwijk opgehaald worden. Gelukkig lekker makkelijk want ik werk in Beverwijk dat wist deze duif denk ik. Omdat de jonge toch wel wat van slag af waren van de nieuwe ervaring gister avond gelijk preventief maar een colie geelkuur in het water gedaan.

De hele week zijn er als ik de jonge los gehad heb een paar niet op appel bij het binnen halen. Deze komen elke keer wat later weer aan. De Vale maakt het echter heel bont. Deze doffer komt elke dag pas rond 21 uur met veel bravoure eindelijk thuis. Hij komt dan al snel bij de drinkbak zitten en krijgt dan uit mijn hand zijn portie voer. Het lijkt er op dat hij ergens een vriendinnetje heeft gevonden waar hij een poos naar toe gaat `s avonds.

Van de africhting is er ook helaas een jonge doffer thuis gekomen met een blessure aan zijn poot. Hij gaat er niet op staan, maar met eten houd hij er wel een beetje steun mee. Ik wist niet waar ik hem laten moest maar tussen de jongen kreeg hij totaal geen rust en werd steeds geplaagd. Uiteindelijk heb ik hem maar in een leeg broedhok bij de weduwnaars gezet met een potje voer en drinken. De doffers stonden wel raar te kijken maar inmiddels gedogen ze hem wel in hun hok.

Volgende week start het jonge duivenseizoen echt. Hopen dat het net zo een mooi seizoen word als afgelopen jaar.

Het is al geruime tijd prachtig weer. Dit houd voor de duiven echter in bijna wekelijks een zware opgave om weer thuis te komen. Ook voor afgelopen zaterdag was de voorspelling warm en ONO wind. Op de dag van inkorven werd de losplaats gewijzigd van Melun naar Pt. St. Maxence ruim 55 km korter. En in het hele land werden de jonge duivenvluchten afgeblazen.

Na de prima uitslag van verleden week ging ik vol vertrouwen de week aan de gang om de doffers weer prima aan de start te brengen. Het voerschema van de championsmix werd keurig opgevolgd. Maar waarschijnlijk door het warme weer merkte ik donderdag dat de doffers niet erg meer wilde eten en zeker hun voorgeschreven portie niet op aten. Ze zagen er echter prima uit en trainden de avonden ook prima. Op woensdag heeft de “36” ergens een leuke duivin gevonden en is met geen mogelijkheid binnen te krijgen. Hij loopt maar achter de duivin aan te jagen en ziet ook kans haar een paar keer te treden. De jongen waren al weer uitgetraind en binnen toen de “36” ook eindelijk binnen kwam. Hij heeft toen zijn portie voer in zijn broedhok gekregen.

Door het warme weer `s avonds beginnen de jonge ook korter te trainen. Hier speelt ook waarschijnlijk mee dat sinds de verduistering is opgeheven de jonge een open voorfront hebben wat nu ook in de nacht open is. Hierdoor zitten ze wat te niezen. Dit gaat weet ik uit ervaring binnenkort weer vanzelf over. Wat ook mee speelt is dat er al diverse koppeltjes her en der zitten te rommelen. Hierdoor gaat de vlieglust vaak ook achteruit. Met dit mooie weer gieren de hormonen van de jongen enorm. Op donderdag ontdekte ik nog weer twee duiven tussen de jongen waarvan ik dacht dat het duivinnen waren maar doffers bleken te zijn. Volgens mij heb ik nu van alle jongen de geslachten wel ontdekt. Ik heb bij mij 20 doffers en 11 duivinnen. Afgelopen vrijdag hebben ze hun chipring om gekregen. Ik doe dit graag op tijd omdat je merkt dat de jongen er toch wel even aan moeten wennen zo een extra ring. Helaas is er afgelopen week geen tijd geweest om de jongen nog een keer weg te brengen. Waarschijnlijk gaan ze pas weer volgende week vrijdag met de vereniging mee voor hun eerste ervaring in de reismand.

De doffers in Pt. st. Maxence kregen zaterdag gelukkig al vroeg (7.00 uur) de vrijheid. Vol verwachting zat ik te wachten. Maar het resultaat viel mijns inziens enorm tegen. Ik behaalde alleen de 11e plaats in de club. Dit was na 9 duiven van Raymond Moleveld en daar kan ik slecht tegen. Vermoedelijk ligt het slechte eten van de doffers op donderdag hier aan ten grondslag. Er zijn nog maar twee oude duivenvluchten waar op geprobeerd kan worden dit resultaat te verbeteren.

Afgelopen woensdag is “Strikkie” de oude vale duivin van Bert uit haar lijden verlost. Ze kon al geruime tijd niet op haar ene been staan en hinkelde door het hok. Dit ging haar steeds slechter af. De laatste week at ze ook haast niet meer en ging ze steeds verder achter uit. Deze duivin was van 2002 en hier had Bert zijn vader Jan van Rossum nog enorme prestaties mee gehaald. Onder andere vitesse duif van de vereniging. Deze hele makke lieve duivin had dus nog al wat emotionele waarde. Maar aan alles komt een einde.

De prestaties van de afgelopen weken waren totaal niet zoals in het begin van het seizoen. Besloten werd om op zaterdag meteen een combikuur in de drinkbak te doen samen met Belgasol wat ze wekelijks bij thuiskomst in de drinkbak vinden. Dit kregen ze te drinken tot maandag. De doffers knapte hier zichtbaar van op. Op maandagavond waren ze niet te remmen. Ze vlogen ruim 80 minuten onafgebroken. Ook het voeren is anders gegaan dan de afgelopen weken. Ik ben de doffers gaan voeren zoals het voerschema van de championsmix aangeeft. Dus `s morgens 10gr per duif en `s avonds 15 gr per duif. Dit deed ik in het begin van het seizoen ook maar vond toen dat de doffes veel te hongerig waren. De afgelopen weken merkte ik echter doordat ik wat meer was gaan voeren dat de doffers op donderdag nog amper wilde eten. Dit was mijns inziens mede oorzaak van het mindere presteren. Deze week werd er dus met een weegschaal de hoeveelheden voer voor de doffers afgewogen volgens het voerschema. Op vrijdag was ik dik tevreden over de conditie van de doffers en ging ze met een goed gevoel inkorven. Alleen het late jong was niet in zijn sas. Als ik `s avonds de klep open deed werd dit doffertje helemaal panisch. Hij vloog alle kanten op in het hok en moest echt naar buiten gejaagd worden. Als hij eenmaal buiten was en later weer binnen kwam was er niets meer aan hem te merken. Zoals al eerder aan gegeven werden er geen duiven meer meegegeven op de dagfond.  De 9 overgebleven doffers zijn met z`n alle naar de laatste vitesse vlucht gegaan. De duiven waren op zaterdag al om 7.45 los. De eerste duif was de “20” die zich als vierde klasseerde in de club en 14e in de regio 1. Door deze prestatie werd ik toch nog 5e vitesse onaangewezen in de Regio 1 Hilversum e.o. en 9e aangewezen. 6 van de 9 doffers vlogen zich in de prijzen en 40 minuten na de eerste duif kwam het late jong als laatste thuis. Het lijkt er op dat de goede form weer terug is. Hopen dat het de laatste vluchten goed blijft gaan.

Afgelopen week ben ik gestopt met het verduisteren van de jongen. Eerst een aantal dagen de verduistering heel onregelmatig doen. `s avonds steeds later de luiken dicht en af en toe `s morgens bij het voeren de luiken al open. Op woensdag is echt helemaal gestopt met verduisteren. Het hok is nu helemaal open en ook de spoetnik staat dag en nacht open. De jongen moeten hier nog wel aan wennen. Tijdens het verduisteren was het lekker warm in het hok maar nu daalt de temperatuur behoorlijk in de nacht. De gezondheid is echter tot nu toe blakend.

Op vrijdagmiddag een paar uurtjes vrij genomen om de jongen nogmaals een lap vluchtje te geven. De lucht was goed maar het waaide pittig uit Noordelijke richting. Uit mijn hok zijn er 30 jongen meegegaan. Een is nog een beetje geblesseerd aan zijn vleugel. Uit Bert zijn hok zijn 6 en 5 jongen meegegaan. De 5 jongen gingen voor het eerst in de mand en zijn gelost bij “de Olifant”in Maarssen. Vanwege de pittige wind heb ik nog wel even pittig getwijfeld. Maar over 4 weken beginnen de jonge duivenvluchten en ze zijn oud genoeg om hier op mee te gaan. Uit Maarsen vandaan was ik van plan door te rijden naar Lexmond met de overige 36 jongen voor hun derde vluchtje van daar vandaan. Bij Vianen liep het verkeer echter helemaal vast dus werd besloten bij Vianen de snelweg te verlaten en de duiven te lossen achter het van der Valk hotel. Ook de pittige wind deed deze beslissing maken. Bij het loslaten was ik nog steeds angstig voor een goede afloop. Bij thuiskomst zag ik echter al een koppeltje rond vliegen. Snel het hok schoon gemaakt. Net toen ik het hok uit stapte viel een groot deel op het hok. Enkele jongen zijn wat later thuis gekomen. Maar rond 17.15 waren alle jongen bij mij en Bert weer thuis. Op zondag middag Appte Bert dat hij de 5 latere jongen nog even naar het oortjespad had gebracht. Ook hier zijn ze alle 5 weer van weder gekeerd. Het jonge duivenseizoen kan beginnen met een voor mij record aantal jongen van 41 stuks.

Verleden week ontbrak de tijd om een stukje te schrijven. Zelfs de duiven van de uitgestelde midfondvlucht (Asse Zelik) niet eens thuis zien komen wegens een BBQ. Op zaterdag werd de dagfondvlucht pas laat gelost. Het verloop was echter prima. voor mij helaas geen vroege duif. De volgende morgen kwam er nog 1 en 1 duif werd opgegeven in Emmeloord. Op dinsdag heeft clubgenoot Gert-Jan van Huisstede deze duif opgehaald bij Jelisa van Ooijen. Nogmaals beide hartelijk dank. Inmiddels had een doffer het schabje voor het broedhok van de opgehaalde duif in beslag genomen. Dit lijden tot pittige vechtpartijen waarbij de verzwakte opgehaalde duif het onderspit moest delven.  Op zaterdag was ik het zo zat dat de vechtersbaas ook gezien zijn matig presteren is verwijderd. Nu is in ieder geval de rust weer terug op het hok. Met de midfondvlucht vanuit Pt. st. Maxence ging het helemaal mis. Door lang twijfelen konden de duiven pas op zondagmiddag 15 uur gelost worden in Asse Zelik. Voor `s avonds stond er echter een BBQ gepland in Mijdrecht. Deze had ik i.v.m. de dagfond al gevraagd te verplaatsen van zaterdag naar zondag. Toen bleek dat de duiven tijdens etenstijd zouden arriveren heb ik het hok maar open gezet en de klok aan en dan maar geen duiven thuis zien komen. Deze vlucht verliep uiterst moeizaam. Het leek er op dat de duiven te weinig te drinken hadden gekregen en wel veel voer. Op maandag en dinsdag wilden ze amper vliegen en eten. Ze waren pittig van slag. Ook is er 1 duif achter gebleven. Gelukkig niet zo als bij vele anderen een topper.

Voor dit weekend stond de vlucht Nanteuil op het programma. Dit bleek een sector vlucht te zijn. Dit betekend los met afd 8 en 9. Hier was vooraf nogal wat commotie over maar het ging goed. Ook voor de duiven weer eens wat anders.  De wind stond eens lekker ZW dus de duiven konden een hoge snelheid halen en kwamen prima af.

Ik zat samen met Bert op de 5 ingekorfde duiven te wachten. Via de app kreeg ik een melding dat Raymond Moleveld op 12.42 geklokt had. Plots zien wij een duif aankomen maar deze gaat naar Bert zijn huis. De 44 een overgewende duif bij Bert vandaan was niet mee. En de andere de 36 heeft witte pennen en dat leek bij deze niet het geval. Uiteindelijk klok ik mijn eerste duif op 12.51 uur.Tot we rond 13 uur bij Bert van het dak een duif zien opvliegen die direct naar mijn hok komt. Dit bleek de 36 te zijn. Hij heeft daar vermoedelijk ongeveer een kwartier gelopen  vermoedelijk achter een vreemde Belg die bij Bert in de tuin liep. Hij en ik verspelen hierdoor vermoedelijk een top 5 notering. Dit heb ik zolang Bert en ik samen doen nog niet eerder mee gemaakt.

Na verleden week is de dagfond voor mij afgesloten. De nog 9 over gebleven doffers zullen klaar gestoomd worden voor de laatste vitesse vlucht volgende week. Hiervoor hebben ze even 3 voerbeurten een combikuur in het water gekregen in de hoop dat ze top zijn volgende week.

De jongen blaken van gezondheid. Ze vliegen `s avonds makkelijk een uur. Verleden week vrijdag ging dit echter mis. Vermoedelijk zijn ze ergens in de draden terecht gekomen. 1 kwam gewond thuis op vrijdag avond. 1 op zondagavond met een beetje lamme vleugel. En 1 is helemaal niet meer terug gekomen. Afgelopen week zijn ze 2 keer naar Lexmond gebracht. Op woensdag verliep dit moeizaam. Het koppel is uit elkaar geslagen en de jongen kwamen een voor een thuis. Met gevolg bij mij 2 de volgende dag en 1 weg. En bij Bert 1 weg en ook nog 1 de volgende dag. Gelijk de volgende dag een colie/geel kuur in het water in de hoop dat de colie uitblijft. Zaterdag na de vlucht ging de africhting beter. Om 15.40 liet ik 29 jongen van mij en 5 van Bert in 2 groepen los in Lexmond. Om 16.20 kwam de hele klad gelijk aanstormen. Ik hoop ze de komende 2 weken nog een paar keer weg te kunnen brengen om ze vervolgens in te korven op Vuren op 1 juli indien het weer het dan toelaat.

In mijn ogen zagen de doffers er prima uit. Ze vlogen goed behalve dinsdagavond. Toen konden ze niet los vanwege het weer.  Toen ik thuis kwam van mijn werk regende en onweerde het pittig. De doffers moesten binnen blijven ondanks ze er graag uit wilden. Dit gebeurt me eigenlijk nooit! Ik laat ze normaal gewoon trainen in de regen. Ik denk niet dat dit erge invloed heeft op de vlucht van zaterdag.

Zaterdag was het echter de hele dag bewolkt en slecht zicht. Hierom werd de vlucht uitgesteld naar zondag. Ook werden de duiven verplaatst naar Rekkem. Een plaats heel Westelijk in België. Hierdoor waren de afstand verschillen in de vereniging heel vreemd. Ik moest op Hilversum bijna 9 km geven waar dit normaal ongeveer 7 is. Van de Belgen mocht niet voor 10 uur gelost worden om kruislossing te voorkomen o.i.d. De uitslag voor mij was waardeloos. Er werd pas begonnen op plaats 24 in de club en 224 in regio A1.  En maar 3 van de 8 op de uitslag. Wat de oorzaak hiervan is heb ik geen idee van. Het gaat de laatste weken al niet naar mijn zin maar dan gaf het hoge prijspercentage nog enige voldoening.  Ik heb nog geen idee hoe ik de komende week het tij moet keren.

Met de jongen gaat het nog wel uitstekend. Dinsdag ben ik begonnen met een aantal dagen LTW door het water te geven om ze hier aan te laten wennen. Dit “Beute ” product beviel mij bij de oude prima en ga het dus ook aan de jongen geven. Nu het bij de oude weer minder gaat twijfel ik wat nu de toegevoegde waarde is.

De jongen moeten nodig afgericht worden. Dus vanmiddag nadat de duiven thuis waren en ook in Noord Holland de duiven volop waren gevallen snel de jongen in de mand gezet. Met 33 jongen van mij en 7 bij Bert vandaan naar Maarssen zuid gereden. Daar op een mooi speelveldje langs de Vecht de jongen om 14.55 gelost.

Onderweg werd bekent dat het 16 uur afslaan was. Bij thuiskomst was er nog geen jong. Toen ik om 15.40 weg moest was er ook nog geen duif. Gelukkig toen ik net het dorp uit was werd ik gebeld dat er een groot koppel thuis kwam. Ik twijfelde echter of ze zonder mijn roepen binnen zouden lopen. Nadat ik anderhalve week geleden de grote tulpenboom achter mijn hok kort gesnoeid heb vallen de jongen na het trainen niet meer rechtstreeks op het hok. Ze vallen op de daken van de buren en pas als ik ze ga roepen komen ze aarzelend naar beneden. Ik zat dus niet lekker op de club. Niet alleen vanwege het slechte resultaat maar ook omdat ik mij zorgen maakte over de jongen die dacht ik al de tijd op de daken zouden slenteren. Ik heb de uitslag dan ook niet afgewacht in de club en ben voortijdig naar huis gegaan. Bij thuiskomst zaten alle 33 jongen echter keurig in het hok.

Maar weer op naar de volgende week. Dan staat er ook weer een dagfondvlucht op het programma. De drie doffers die vorige vlucht mee geweest zijn hadden deze week rust en gaan komende week in principe ook weer mee op de dagfond. We gaan het zien donderdag.