Vrijdagavond hebben de duiven na veertien dagen parastop weer gewoon schoon water gekregen. Het is te hopen dat de parastop kuur de eventuele aanwezige ziektekiemen heeft opgeruimd. Er waren geen aanwijzingen dat de duiven paratyfus verschijnselen hadden maar een veertiendaagse kuur tijdens de rui kan geen kwaad. En baad het niet dan schaadt het ook niet.

Op zaterdag was het lekker weer en er was verder niemand thuis dus besloot ik maar het weduwnaarshok goed schoon te maken en de winterschabjes te monteren. Daarna de duiven gescheiden en vier toppers (drie duivinnen en een doffer) bij Bert opgehaald. Er zitten nu bij mij twaalf doffers, zeventien duivinnen en vier laatjes. Hier wil ik voor komend seizoen dertien koppels van maken. Er zullen dus de komende weken nog wat vooral duivinnen verwijderd worden. Bij deze laatste selectie wil ik vooral selecteren op duivinnen die de komende weken lesbische neigingen vertonen.

Op maandag het laatste late jong gespeend. Hij was uit zijn broedhok op de grond beland en was daar pittig op zijn kop toegetakeld door een of meerdere oude doffers. Nu zitten er dus vier laatjes in het duivinnenhok. Deze gaan dagelijks los. De oudste drie vliegen al pittig rond.

Wanneer het geslacht van de laatjes bekend is zal ik kijken wat hier mee gaat gebeuren. Misschien ga ik ze binnenkort nog wel een paar keer wegbrengen als het in het weekend goed weer is. Nu de duiven bij Bert vandaan bij mij zitten kunnen de duiven niet meer los. Het overwennen doen we pas als ze gekoppeld zijn. Dus nu gaan zoveel mogelijk de laatjes er s middags nog even uit zolang het licht is als ik uit mijn werk kom.

Bij Bert zitten nu nog zestien duiven precies acht koppels. Deze zullen komend jaar hoofdzakelijk voor het nageslacht gaan zorgen. Over ongeveer tien weken staat het koppelen alweer gepland.

Op naar volgende week.

Het stille seizoen kabbelt voort. De duiven zitten in de tweede week van de parastopkuur. Zitten met elkaar in een hok en komen regelmatig even los. Bij mijn beste duivin ligt nog een jong wat er woensdag af kan. Dan zal ook bij haar de nestschaal worden verwijderd. Van de overige duiven vind ik regelmatig een ei op de grond of in een schabje.

De drie laatjes in het duivinnenhok komen dagelijks los en beginnen al goed te trainen. Wat er met deze jongen gaat gebeuren hangt af van hun geslacht dus dat duurt nog even voor ik weet wat ik hier mee ga doen.

Bert wist deze week nog een bonnetje van Robin Rigter te scoren op de verkoop van de fondclub Gooi en Eemland. Een investering voor de toekomst alweer. Voor de rest valt er weinig te melden. Op naar volgende week.

Na twee taartvluchten was de zin er af. Voor zaterdag 2 oktober werd niet zo een best weer voorspeld. Ik kon het niet meer opbrengen om de duiven in het ritme te houden voor de derde taartvlucht. Ik heb na de tweede vlucht op maandag alle eieren en kleine jongen weggedaan bij mijn jongen. Op dinsdag alle broedschalen en schuine plankjes verwijderd en op woensdag het tussenschotje tussen de twee afdelingen ertussen vandaan gehaald. Dus vanaf 29 sept zit alles door elkaar. Inmiddels zijn er wat duiven verwijderd.

Uit mijn twee beste duivinnen heb ik wat late jongen aangehouden. Dit omdat ik nog maar exact twaalf vliegdoffers over heb en er eigenlijk nog wel twee weg mogen. De eerste drie zitten in het duivinnenhok en gaan inmiddels naar buiten. Twee hebben de eerste nacht buiten geslapen maar wisten de volgende dag het hok weer terug te vinden. Een jong is bijna speen klaar en zal binnenkort gespeend worden. Ik hoop dat hier een of twee doffertjes bij zitten. Deze koppel ik dan met een duivin en zullen volgend jaar op de natour eventueel gespeeld worden om ingeval van tekorten in 2023 een ware vlieg carrière te hebben. Er zitten nog achttien duivinnen dit moet nog teruggebracht worden naar dertien. Dit ga ik pas in de winter doen. Duivinnen die lesbische neigingen hebben zullen dan ongeacht hun stamboom moeten vertrekken. Dit wordt voor de laatste selectie dus de norm.

Op 25 sept was Bert voor een twaalf daagse vakantie naar Madera afgereisd. Ik heb dus in die periode de kwekers verzorgd. Ik heb gelijk van deze gelegenheid gebruik gemaakt om de kwekers een paratyfuskuur te geven. De kwekers hebben tot en met afgelopen vrijdag een parastopkuur in het water gehad. Inmiddels zitten bij Bert nog acht koppels kwekers die komend jaar hun waarde mogen bewijzen. Verder zitten er nog twee duivinnen en een doffer die eind van de maand als ik de geslachten ga scheiden na mij verhuizen om volgend jaar hier op weduwschap gespeeld te worden.

Afgelopen vrijdag ben ik bij mij begonnen om de duiven een veertiendaagse parastopkuur te geven. Ik probeer nog elke dag de duiven even te laten vliegen echter hebben de laatjes nu even de prioriteit. Zij moeten even goed de weg weten en lekker de omgeving van ons mooie dorp Loenen gaan verkennen. Anders wordt het volgend jaar niets op eventuele vluchten.

Komende weken blijft de verzorging dus eenvoudig met alle duiven in een hok. Als de duiven los zijn worden ze alleen door de spoetnik van de oude binnen gelaten. Zo weten ze voor volgend jaar vast waar ze voortaan binnen horen te komen. Over drie weken als de wintertijd weer ingaat zullen de geslachten gescheiden worden.

Op naar volgende week.

Door het mooie weer was het deze week geen moeilijke opgave om de jongen nog serieus in hun ritme te blijven verzorgen. Normaal gaan na de laatste vlucht alle eieren en kleine jongen weg en gaat het tussenschot eruit. Dan is het meestal nog een paar wekenlang leven de lol voor de duiven en word de eerste selectie doorgevoerd. Dit jaar moeten de jongen nog mee op de taartvluchten omdat ik vind dat ze te weinig mand ervaring hebben. Dus worden ze nog even in het ritme gehouden. Op vrijdag zijn er 25 in de mand gegaan voor een taartvlucht vanuit Meer. Het werd een mooi vluchtje. Om 10.30 uur kregen ze de vrijheid. Precies na een uur vielen de eerste twee op het hok. Wat opviel was dat er vier vreemde bijzaten en dat de jongen aardig dorst hadden. Maar voor mijn toch wat meer ervaren duiven dan de overige verliep het prima. Binnen een half uur zat bij mij de klep weer dicht.

Vanaf vrijdagmiddag tot maandagochtend moet ik bij Bert de duiven verzorgen. Bert is voor een triatlon naar Roermond. Op deze manier kan ik even lekker op mijn gemak bekijken welke duiven er nog zitten en wat de geslachten zijn en welke naar mij komen om het vlieghok te versterken. Er zitten er bij hem nog 22 totaal.

Vanmiddag was er op de club een gezellige BBQ. Helaas ben ik voortijdig naar huis gegaan. Mijn maag speelde behoorlijk op. Op naar volgende week.

De laatste week van het nationale vliegprogramma. Anderhalve week geleden als proef het windbreekgaas deels afgeschermd met een plaat plexiglas. Dit resulteerde verleden week in een eerste plek in de vereniging. Deze week met hogere temperaturen merkte ik dat het te benauwd werd in het hok. Gelijk vanaf maandag op de dag het plexiglas er weer voor vandaan gehaald. Wel deed ik het er `s avonds voor tot de volgende morgen. Het zelfde ritme als het verduisteren. Opvallend is dat de jongen al een aantal weken niet echt meer willen trainen. Deze week had ik amper tijd om het hok schoon te maken of de jongen zaten alweer op het dak. Ze vlogen amper 10 minuten. Ik heb nog steeds geen idee wat hier de oorzaak van kan zijn. Ze hebben al een orni kuur gehad. Met de verluchting is gespeeld. Een rookbom gegeven. Tot op heden weigeren ze om te trainen zoals ze het voor de colie uitbraak deden. Ze stormen het hok uit als de spoetnik opengaat. Ze vliegen een paar rondjes goed maar al snel komen ze naar beneden en gaan nog een paar rondjes net over het huis maar binnen 10 minuten zijn ze het zat. Ze eten goed maar ze zijn niet strak zoals ik het zou willen. Toch zijn de resultaten redelijk. Gisteren dus de officiële laatste vlucht van het jaar. Van mij waren er negentien mee en van Bert drie. Het werd weer een rare vlucht met een pittige Zuidwestenwind en diverse regenbuien. De duiven werden gelost om 9.45 uur. In Pont st Maxence. De snelheid viel wat tegen maar om 13.45 was daar toch de eerste duif. Het werd de vijfde plaats in de vereniging en 60^e in Regio 1 en 109^e in A1. De jongen kwamen zeer traag naar huis. Maar drie van mij en een van Bert wisten zich op de uitslag te vliegen. Een teleurstellend resultaat gezien er twee koppels met een klein jong zaten. Een nog mooiere motivatie was dat er al weken twee duivinnen samen op een nest zitten en dit heel harmonieus doen.

In het begin lagen er zelfs zes eieren in de schaal. Ook de doffer doet netjes zijn plicht op de dag. Beide hebben ze ook al een keer een eerste gespeeld in de club maar deze week lieten ze het totaal afweten. Gelukkig waren `s avonds voor het eerst dit jaar alle jongen thuis. Omdat de jongen niet de goede form hebben en ik nog maar een paar doffers over heb had ik twee doffertjes thuisgehouden. Dit weekend begonnen in Soest de taartvluchten. Omdat ik mijn jongen alleen maar op de vijf natourvluchten kon spelen vind ik dat ze te weinig ervaring hebben om volgend jaar van kiet af te kunnen presteren. De bedoeling is om ze de komende weken ook de taartvluchten te laten vliegen. Ik hoop dat ik de motivatie kan opbrengen om het nog vier weken vol te houden. Maar ik denk dat het van wezenlijk belang is om volgend jaar vanaf het begin te kunnen presteren. De twee doffertjes en een verleden week terug gekeerde duivin bij mij en een jong bij Bert vandaan zijn dus zaterdag ingekorfd in Soest voor een vluchtje vanuit Hank. Alle vier hebben zij de proef doorstaan.

Gezien het resultaat afgelopen zaterdag is `s middags gelijk de plexiglasplaat opgeruimd. Bij de oude gaat het al jaren goed als het voorfront open is dus de jongen moeten er ook goed bij gaan dus even doorbijten maar.

Kijken hoe het de komende week gaat. De meeste liefhebbers zijn blij dat het klaar is maar ik moet nog een viertal weken doorzetten maar het is voor een goed doel hoop ik. Op naar volgende week.

Tot en met maandagmorgen hebben de jongen Virkon s in het water gekregen. Daarna drie voerbeurten Yakult in het water. Op woensdag zagen alle jongen er weer prima uit en aten ze fantastisch. Hoe het mogelijk is dat de jongen zo snel herstelden is mij een raadsel en of de verschijnselen nu van colie zijn of een andere ziekte weet ik nog steeds niet maar de Virkon werkt enorm goed hiertegen.

Op dinsdagavond samen met Bert naar Robin Rigter in Eemnes om een nieuwe aanwinst voor het kweekhok te halen. Gezellig even gekletst over duiven en wat broertjes en zusjes van de nieuwe aanwinst in handen gehad. Wat mij opviel was dat Robin zijn duiven niet meer in de rennen had zitten zoals ik een vorige keer wel had gezien. Hij vertelde dat hij zijn jongen niet super in orde kreeg en de week ervoor besloten had de ramen van het hok dicht te doen en de duiven niet meer in de rennen te laten. Hij zag in zijn ogen in een paar dagen zijn duiven veranderen. Het gevolg was dat hij twee weken geleden grootmeester van de afdeling werd. Toen ging er bij mij ook een lampje branden. Tijdens het verduisteren worden bij mij ook vanaf 17.45 de luiken dicht gedaan. Al die tijd zagen mijn jongen er fantastisch uit en vlogen elke avond ruim een uur. Sinds ik de verduistering ophef krijg ik elk jaar problemen met de gezondheid van de jongen. Ik kreeg meteen het idee om nog de volgende dag een plaat plexiglas voor mijn gazen voorfront te maken. Deze plaat was net iets te klein en zo is er nog een kleine strook van c.a. 15 cm open.

Op vrijdag met inkorfen zagen alle jongen er weer prima uit. Ook de vier doffers die verleden week ziek thuis waren blaakte weer van gezondheid. De hele week werd er voor zaterdag Noordoostenwind voorspeld. Een voor mij zeer gunstige wind. op zaterdag konden de duiven vanwege wat minder weer in de ochtend pas om 12.30 uur los in een nieuwe losplaats Banteux. Toen de eerste duiven voor in de afdeling vielen wisten we dat ik rond 16.15 uur moest draaien voor een vroege. Samen met Bert zaten we eigenlijk een beetje naar het westen te kijken omdat daar meestal de echt vroege duiven vandaan komen. Maar om 16.19 uur viel plots uit het niets een jong rechtstreeks op de klep. Dit werd uiteindelijk de eerste prijs op de natour in de club. Met de gelijk geloste jongen werd ik helaas verslagen door comb. van Huisstede. In de Regio A1 werd ik alleen verslagen door de echte toppers Pierre Faes en comb G. en H. Calis. Met verder nog de 6^e en 11^e plaats in de vereniging en zeven duiven op alle uitslagen ben ik dik tevreden. Helaas ontbraken `s avonds nog zes jongen. Gelukkig zijn de volgende ochtend nog vijf jongen nagekomen. Op zaterdag rond 17 uur kwam er ook nog een jong van de week ervoor thuis.

Nu eens kijken hoe het de komende week gaat met de jongen. Of het plaatje plexiglas de oorzaak is van deze overwinning zal de komende week moeten blijken. Eens kijken of de jongen komende week weer beter gaan trainen want dat ontbreekt er de laatste tijd aan. Misschien dat een kleine ingreep na aanleiding van een bezoek aan Robin Rigter de oplossing blijkt te zijn.

Vol goede moet op naar volgende week de officiële laatste vlucht van 2021.

Twee weken geleden besloten om alle jongen te gaan spelen op de natour en dus het jonge duivenprogramma te laten gaan. Dus op Duffel zijn er nog 30 jongen van mij en drie van Bert ingekorfd. Helaas ging er hier een op verloren. Verleden week op Asse Zellik ging het wat minder. Door de ZO wind werd het een pittig vluchtje en ontbraken er `s avonds nog zeven jongen. Een daarvan werd er opgegeven in Hoorn. Drie zijn er op zondag nog thuisgekomen en drie zijn er definitief achter gebleven. De duif in Hoorn zou op maandag door de zoon van de liefhebber op maandagmorgen in Amsterdam weer los worden gelaten. En rond twaalf uur belde mijn vrouw dat hij weer thuis was. Om te proberen nog een paar mooie resultaten te halen heb ik de jongen op maandag- en dinsdagmiddag even naar Meerkerk gebracht. Thuis willen ze niet zo erg meer trainen omdat er een aantal koppels op eieren zitten en anderen volop lopen te jagen. Helaas heb ik dit jaar maar weinig doffertjes. Of het nu door de stres van het wegbrengen komt of dat er wat anders loos is maar op woensdag begon er weer een doffer vies te schijten.

Deze gelijk apart in het duivinnenhok gezet en Virkon S in zijn water. Helaas de volgende morgen waren er nog twee doffertjes met dezelfde verschijnselen. Ook deze apart gezet. De overige duiven zagen er echter nog prima uit. Deze heb ik dan ook gewoon op vrijdag ingekorfd voor de vlucht Lessines. De doffer die in Hoorn had gezeten ook maar een weekje rust gegeven. Op zaterdagmorgen had ook deze doffer overgegeven en vieze mest. Nu zaten er dus vier doffertjes apart met colieachtige verschijnselen. Opvallend was dat de eerste drie doffertjes er op het oog alweer prima uitzagen. Ze wilde het hok maar uit en aten alweer redelijk ook zag je de mest met de dag beter worden. Op zaterdag deze vier doffertjes weer bij de overgebleven jongen gelaten en alle jongen Virkon S in het water gegeven. Op zondagavond aten ze weer geweldig en zien ze er allemaal alweer prima uit. Wat de zieke jongen nu mankeren is een raadsel. Het lijkt op colie vieze mest en overgeven maar de duiven herstellen door de Virkon S vrij snel. Dus ik denk dat het wat anders is. Ik denk echter dat wanneer je niet snel ingrijpt de jongen vrij snel verloren gaan zo vies is de ontlasting op het moment dat ze ziek zijn.

Op vrijdag heb ik dus nog 22 jongen van mij en drie van Bert ingekorfd. Het beloofde een eerlijke vlucht te worden met mooi open weer en een pittige noordenwind. Het was voor mij alleen spannend hoe mijn jongen het zouden doen. De jongen werden gelost om 8.45 uur. De eerste duif arriveerden om 11.43 uur kort gevolgd door nog twee jongen die wat twijfelde met binnenlopen. Mijn eerste jong lijkt voor mijn doen een toppertje te worden. Van de vijf vluchten speelt ze 22,1,10,mis,3. Met allerlei verschillende weertype. Helaas zijn er nog vier jongen achter waaronder mijn eerste van verleden week. Dit is ook nog eens een doffer. Helaas heb ik nu nog maar negen doffers over. Waarvan er van de week vier door ziekte thuisbleven. Dit alles geeft voor volgend jaar grote problemen als je dertien vliegdoffers wilt hebben met veel ervaring op de vluchten. Nu deze week maar eens kijken hoe het met de gezondheid van de jongen gaat. Ik hoop dat ik de twee laatste vluchten nog kan inkorven. Voor de zekerheid heb ik mij opgegeven om na het seizoen nog met een aantal taartvluchten mee te doen.

Bij mijn twee beste oude duivinnen had ik de eieren laten uitkomen. Voor de zekerheid heb ik de drie jongen maar een ring omgedaan misschien dat ik de eventuele doffertjes eruit nog nodig heb. We zullen zien hoe het komende week gaat lopen.

Het is alweer een tijd geleden sinds het laatste stukje. De oorzaak was dat de huiskamer opgeknapt ging worden met een nieuwe vloer en meubels. Hierdoor moest de in mijn vrouw haar ogen de lelijke computertafel uit de woonkamer verdwijnen. Deze week eindelijk de computer weer naar beneden gehaald en op de eettafel geïnstalleerd en de printer staat boven op de strijkkamer een hele verbetering volgens al mijn meiden.

Even een korte samenvatting van de afgelopen weken. Het oude duivenseizoen eindigde met een dramatische laatste midfondvlucht. Met maar vier duiven van de 16 op de vereniging uitslag en pas beginnen op plaats zestien. Een grote teleurstelling. Zoals eigenlijk het hele oude duivenseizoen niet gebracht heeft wat ik ervan verwacht had. In mijn ogen een mooi koppel jaarlingen maar die vielen dit jaar op de vluchten zwaar tegen. Nu was het ook een raar seizoen met het weer maar op de vluchten dat het wel mooi duivenweer was vielen hun prestaties tegen. Er is echter een uitzondering. Een duivin van Alex Meijboom was wel bijna elke week vroeg thuis. Met een eerste, tweede, vierde en een achtste plaats is dit de topper van het seizoen. Een duivin waar je verder mee kan. Op de laatste dagfondvlucht waren nog een paar jaarlingen mee om te zien of ze mogen overwinteren. Een doffer de “69” heeft hier zijn plek verdiend met een vierde plaats op de uitslag een mooie afsluiting. Daarna zijn er gelijk een aantal duiven verwijderd en zijn de overgebleven tien oude gekoppeld. Deze zitten inmiddels lekker te broeden en vallen pittig in de rui. Als we weten hoe de jongen het gedaan hebben zullen er hier vermoedelijk ook nog wat van moeten verdwijnen. Op de natour zullen denk ik geen oude meer worden gespeeld.

De jongen is weer een ander verhaal. Deze zagen er het hele jaar fantastisch uit. Echter door het weer en tijdgebrek konden deze niet voldoende worden afgericht voor de vluchten. Op de eerste africhting vanuit Vuren voorspelde men ZO wind en warm. Ingrediënten voor een ramp dus besloot ik ze niet mee te geven. Een verstandig besluit bleek achteraf. Vervolgens moest ik de volgende africhting laten voorbijgaan en in het weekend werd de africhting afgelast. De zondag voor de laatste africhting bracht ik de overgebleven 32 jongen en zeven van Bert nog even naar Meerkerk. Een prima verloop en geen verliezen. Op maandag appte Bert echter dat hij lichte Colie verschijnselen had. Volgende dag gelijk Virkon S in het water bij hem. Mijn jongen leken er goed door te komen. Tot op woensdagavond ook bij mij het noodlot toesloeg. Eerst een paar maar op vrijdag zaten ze allemaal lelijk te kijken en te spugen en slechte mest.

Na een paar dagen Virkon S knapte ze weer redelijk op. Vervolgens een dag of zes Yakult in het water om de darmen weer op te knappen. Na twee en een halve week leken ze er weer bovenop. Toen was echter het jonge duivenseizoen al begonnen. Op Lesinnes heb ik de gok genomen om er tien in te korven. Zo op 190 km. Er klasseerde er zich zelfs vier op de uitslag. Een teken dat ze toch weer prima in orde zijn. De volgende vlucht was Niergnies een afstand van 261 km. De duiven waren op woensdag en donderdag door Bert verzorgd omdat ik met mijn meiden naar Gent was. En meestal wordt dat gevolgd door een uitstekende uitslag. Dezelfde tien waren weer mee en laat nu een duivin de eerste in de club en de tiende in de Regio 1 spelen. Een ware opkikker. Toch heb ik van de week besloten om de jongen de rest van het seizoen allemaal op de natour te spelen. Van de zeven jongen van Bert die de eerste vlucht wel mee konden zijn er vier verloren gegaan. Vermoedelijk waren ze toch nog niet helemaal in orde. De overige drie zullen vanaf deze week ook op de natour worden gespeeld.

Inmiddels wordt er pittig geïnfesteerd in het kweekhok. Inmiddels zitten er een vale en drie rooie van het soort Robin Rigter en G en H Calis via Jan Reichholdt en Roy Vos. En van mijn ex collega Nico de Graaf uit Limmen zitten twee halfbroertjes van de eerste Isoudun van afd 6.  Verder waren er al een paar jongen van de aangeschafte bonnen aangewezen om volgend jaar op het kweekhok te blijven. Dit zijn jongen van Alex Meijboom en Henny Pothuizen uit Vinkeveen onder andere een kleinkind uit de beste dagfondduif 2020.

Komend weekend de eerste natourvlucht eens kijken hoe dit gaat verlopen.

Als je voetbal en duiven houdt had je een slechte zondag. Als je van wielrennen en autosport houdt had je een fantastisch weekend.

Op dinsdag appte mijn vrouw dat er een duif op het hok liep. Dit bleek de laatste van Vierzon te zijn. Dus alle duiven van vorig weekend weer thuis. Bert heeft hem weer in zijn broedhok gelaten.

Om de jonge goed aan de start te brengen hebben deze van zondagavond tot woensdagavond een orni kuur in het water gehad. Op woensdagmiddag 32 jongen van mij en 7 van Bert nog even naar IJsselstein gebracht. Deze africhting werd zonder kleerscheuren afgewerkt. Op vrijdag zou de eerste africhting met de wagen plaats gaan vinden. Deze werd echter op donderdag vanwege de slecht weervoorspelling afgelast en verschoven naar dinsdag 29-6.

Op donderdag moest er ingekorfd worden voor de midfondvlucht Sezanne. Op de club kregen we echter het verschrikkelijke nieuws dat de moeder van onze centrumleider Dennis Heiwegen bij een noodlottig ongeluk op het parkeerterrein van “ome Joop” was overleden. Iedereen was hier pittig van slag van. Het gevolg was dat ik bij de wagen in Soest merkte dat mijn duivinnen bij de doffers in de mand zaten. Dit heeft me een aantal dagen pittig angstig gemaakt. Uitgerekend mijn twee beste duiven zijn duivinnen. Wat zal er met hen gebeuren tussen al die doffers maakte mij angstig. Op zaterdag werd vanwege het weer de vlucht ook nog eens een dag uitgesteld en werd er besloten terug naar België te rijden. Uiteindelijk werden de duiven om 11.25 uur in Hazeldonk gelost en telde de vlucht nergens voor. Om 12.35 viel er een duif als een steen boven op het hok. Een kleine opluchting toen bleek dat het een duivin was. Deze had uiteindelijk het avontuur tussen de doffers goed doorstaan. Gelukkig was alles vlot thuis en zien de duiven er goed uit en hebben de duivinnen geen schade geleden van twee en een halve dag in de mand met 16 doffers. Hoe ze er geestelijk aan toe zijn zal van de week blijken.

Omdat de vlucht nergens voor telt hebben we voor aankomst van de duiven besloten om de klokken morgenavond af te slaan zodat de liefhebbers verder een vrije zondag hebben. Op compuclub bleek dat veel verenigingen toch vandaag de klokken hadden afgeslagen en de bescheiden hadden ingestuurd.

Over twee weken nog een midfondvlucht dan zit voor de ouden het seizoen er alweer op. Misschien korf ik nog een paar duiven in op de dagfond maar dat is dan voor de aardigheid niet om daarop proberen te schitteren. Wat een dramatisch seizoen met maar een paar mooie vluchten. Nu maar hopen dat binnenkort het weer om slaat en we een hele mooie warme zomer krijgen want dan gaat het jonge duiven seizoen ook nog de mist in.

Na de overwinning van verleden week zat de motivatie er pittig in. De verzorging voor de komende week ging tot halve wegen de week perfect. Na de twee goede weken ook deze week de oude op woensdagmiddag maar weer naar Meerkerk gebracht. Deze africhting verliep echter niet lekker. Toen ik thuiskwam ontbraken nog vier duiven. Of dit kwam door de enorme hitte of dat er wat anders onderweg gebeurd is zal ik nooit weten. Drie duiven zijn een tijd later nog teruggekomen maar een jaarling duivin is niet meer teruggekomen. De volgende ochtend hadden vooral de doffers enorm slechte mest en hadden totaal geen honger meer. Op donderdag zou ik weer vier doffers voor de dagfond inkorven maar hier heb ik vanaf gezien en zijn er maar twee meegegaan. Met weinig hoop werden deze echter ingekorfd.

De duivinnen was echter niets aan te zien en aten nog wel goed. Dus was alle hoop hierop gevestigd voor de vlucht vanuit Pont st Maxence.

Op woensdagavond kon ik een mooi rood jong ophalen bij Roy Vos in Almere. Inmiddels zit er dus weer wat kleur in het kweekhok. Op donderdagmiddag uit mijn werk kon ik ook nog twee jongen bij mijn oud-collega Nico de Graaf in Limmen ophalen. Nico heeft een heel kweekhok met rechtstreekse Koopman duiven uit Emmerveen. De moeder van de jongen heet Natasja vernoemd naar mijn secretaresse. De twee jongen heten daarom Lucas en Roos vernoemd naar haar kinderen.

Deze week is er door het weer en tijdgebrek geen gelegenheid geweest om de jongen weg te brengen. Het wordt nu echter kort dag want volgende week staat de eerste africhting met de wagen vanuit Vuren op het programma. Als de gezondheid bij de jongen blijft zoals ze nu zijn durf ik ze volgende week als het weer goed is wel in de mand te steken. We gaan het zien. De jongen beginnen volop te rommelen met elkaar. Vrijdag lagen de eerste eieren in een hoekje op de grond. Deze zijn wel meteen verwijderd. Nu nog geen jongen op een nestje.

Op zaterdag gingen de duiven in Pont om 9.30 uur van start. Een kwartier later gingen de duiven in Vierzon de lucht in. Er was echter enorm veel bewolking overal en het werden hierdoor taaie vluchten met zaterdagavond nog aardig wat duiven onderweg. Het resultaat op Pont st Maxence was zeer teleurstellen. Ik begon in de club pas op plaats 25 en 26. Plaatsen waar niet over te spreken was en zeer teleurgesteld in was. Met klokafslaan om 22 uur was er van Vierzon bij mij nog geen duif maar dit was een beetje verwacht gezien de form van de doffers de laatste twee dagen. gelukkig is er uiteindelijk nog een doffer achter vanuit Vierzon.

Het klokafslaan op zaterdag 22 uur was een hele klus. Ik moest de uitslag maken maar er waren ook een tiental leden uit Breukelen die bij onze club in hadden gekorfd vanwege de vogelgriep in Vleuten. En dan drie vluchten inlezen en uitslagen maken is een aardige klus op zaterdagavond. Ik hoop dat dit niet meer hoeft de rest van het seizoen.

De oude duiven zijn tot vanmiddag lekker bij elkaar gebleven en zijn gezamenlijk in bad geweest. Maar weer volop poetsen naar komende week.