Mijn zwager is met zijn gezin weer terug naar Amerika. Ik vond het heel gezellig dat ze er waren maar door hun aanwezigheid is de verzorging van de duiven enig sinds verslapt en dit was gisteren aan de resultaten te merken.

Vanaf dinsdagmiddag waren ze bij ons in huis. Erg gezellig maar kon daardoor de duiven niet optimaal verzorgen. Korte trainingen omdat er gegeten moest worden. Even met de kinderen bij de duiven kijken omdat het zo leuk is. Geen oog voor de details omdat de tijd ontbreekt.

Op dinsdagavond ontbreekt er zo maar een oude duivin. We gingen naar mijn schoonvader voordat de duivinnen uitgevlogen waren. Dus een blik voer in de bak en de klep open. Toen ik `s avonds laat thuiskwam en het hok ging sluiten ontbrak er nog een duivin. Gelukkig zat zij de volgende morgen vroeg weer op de klep maar heeft hierdoor wel een voerbeurt gemist heel apart. Op woensdag ook weer korte trainingen en snel voeren want het is niet leuk voor de visite als je de hele tijd met de duiven bezig bent. Op donderdagavond moest de familie naar Schiphol gebracht worden. Dus heeft Bert voor mij de drie doffers voor de dagfond even naar de club gebracht. Gelukkig is vanaf vrijdag alles weer normaal. Gelukkig konden beide vluchten op zaterdag worden gelost in tegenstelling tot andere afdelingen waar verschillende dagfondvluchten pas vandaag werden gelost. De resultaten waren de slechtste van dit seizoen. Op Niergnies pakte ik nog wel de tiende plaats in de club maar in de regio`s stelde dit niets voor. Ook de overige duiven lieten veel te lang op zich wachten. Met maar 3/10 in de uitslag kan ik niet anders dan ontevreden zijn. Op de dagfond behaalde ik de voorlaatste prijsduif in de club maar voor de regio`s veel te laat. Dus twee vluchten om snel te vergeten.

Op zondagmorgen moesten de jongen er weer eens aan geloven. Eerst de vier jongste jongen die nog niet in de mand zijn geweest even naar de Olifant in Maarssen gebracht. Bij het inmanden gelijk een luizendruppel in de nek. Bij thuiskomst de overige 28 in de mand gestoken en gelijk met behulp van mijn dochter de duiven een luizendruppel in de nek gegeven. Met deze jongen ben ik naar IJsselstein gereden. Daar in vier groepjes van zeven gelost. Bij thuiskomst vloog er een klein koppeltje. Voor ik in Weesp ging lunchen met mijn dochters waren er 19 thuis. Toen ik terugkwam waren er 25/32. In de loop van de middag zijn er nog vier bijgekomen. Peter Bleesing belde dat er een jong bij hem was binnengelopen. Deze ben ik rond 18 uur even bij hem wezen ophalen. Zo zitten er weer 30 jongen in het hok. Een klein jong vanuit Maarssen en een vaal jong vanuit IJselstein zijn nog niet thuis gekeerd. Nu maar weer hopen dat ze gezond blijven dan hoop ik ze deze week nog een keer naar Lexmond te kunnen brengen. De africhting Vuren met de regio is verplaatst tot na het weekend dus er is nog wat tijd.

Nu maar weer zorgen dat we alles weer op de rit krijgen en volgende week weer een normale uitslag kunnen maken. Ik zal er proberen weer alles aan te doen.

Op vrijdagavond voor het inkorven even snel de jonge duiven van Frank Mooij in de computer gezet en zijn chipringen gechipt. Op zaterdag alles weer bij hem teruggebracht en uitgelegd hoe hij nu de ringen moest lezen en weer kon wissen in zijn klok. Dit is voor ons allemaal gesneden koek maar voor een herintreder die meer dan 25 jaar geen duiven heeft gehad een hele nieuwe ervaring.

Nu met volle moed op naar volgende week!!

Omdat mijn zwager met zijn vrouw en kinderen over is uit Amerika komt er al twee zondagen niets van om een stukje te schrijven. Net nu het zo goed gaat met de oude duiven. Verleden week op de vitesse vlucht vanuit Niergnies werd eindelijk dit jaar de eerste in de club gespeeld en een elfde in Regio1 en de 32^e in N1 van afd 7. Op de dagfond wil het nog niet erg lukken hier werd begonnen op plaats 13 in de club. Doordat de week hiervoor een duivin was achtergebleven die op de vloer aangelopen was met een andere duivin was de hierarchie even verstoord. Helaas liepen daarna mijn twee beste duivinnen met elkaar aan op de grond. Het ge3volg was dat ze allebei laat zaten op Niergnies.

De jongen waren aardig opgeknapt maar door het warme weer verleden week wilde ze maar matig trainen en wegbrengen ging al helemaal niet door de warmte.

De verzorging van de oude voor afgelopen week verliep prima. De vlucht werd ingekort tot Morlincourt i.v.m. de voorspelde hitte op vrijdag en zaterdag. Het zou een pittige vlucht worden dus de oude de laatste dagen half basis en half Npo-mix gevoerd voor de nodige vetten. Op donderdagavond aten ze nog volop. Besloten werd om maar een duif thuis te houden voor de aankomende dagfondvlucht en de rest gewoon allemaal in te korven. De duiven waren gelukkig op zaterdag al om 6.45 uur los. Gezien de voorspelde hitte een goede beslissing. Na de overwinning van de week ervoor en de in mijn ogen goede form gingen Bert en Ik er eens goed voor zitten. Om 10.40 verscheen de eerste duif in ons zichtveld recht uit de westhoek. De doffer had echter nog niet lang genoeg gevlogen en plakte er een paar ere rondjes aan vast. Toen hij uiteindelijk om 41.03 over de antenne liep konden we zien dat het de jaarling doffer 155 was. Bij het rondjes draaien dachten we dat het een duivin was. Deze doffer speelt nu voor de vierde keer bij de eerste tien in de club. Deze doffer was net binnen of de tweede duif stormde in een keer op de antenne. Dit bleek de duivin te wezen die verleden week de eerste speelden. Daarna vielen er echter enorme gaten in de aankomsten. En sommige liefhebbers moesten wel heel erg lang op hun eerste duif wachten. Ik denk dat dit komt door het enorme warme weer van die week waardoor sommige hokken toch minder goed zijn dan bij normale temperaturen. Het valt mij op dat dit bij een aantal liefhebbers steeds gebeurt. Uiteindelijk werd Morlincourt voor mij een mooie vlucht want naast de eerste en tweede in de club speelde ik in de Regio1 plaats drie en vier en N1 van afd 7 werd het plaats negen en tien. Het beste resultaat tot nu toe met de oude duiven. Helaas is mijn beste duivin tot nu toe als enige achtergebleven van deze pittige vlucht. Hierdoor is de hierarchie bij de duivinnen weer verstoord en ben ik benieuwd welke duivinnen het nu weer leuk vinden om met elkaar aan te lopen. Volgend jaar moet er toch maar weer een kweekkoppel op de grond komen om de duivinnen van de vloer te houden.

Vanmiddag uit mijn werk snel de jongen in de mand en naar Woerden gereden en daar in groepjes van zeven gelost. Vanavond is er nog een jong achter.

Op zondag ben ik ook abrupt gestopt met de verduistering. Het hok is vanaf gisteren dus 24/7 helemaal open aan de voorkant. De ervaring leert hoe ik de verduistering ook eindig of ik dit nu geleidelijk of in fase doe de jongen krijgen toch een enorme dip dus dan maar zo stoppen met verduisteren scheelt weer werk. En van de week maar kijken hoe het gaat met de gezondheid. De jongen zijn nu vier keer weggeweest en weten wat het is om uit de mand de weg naar huis te zoeken. Hopen dat ik ze de komende weken nog een paar keer weg kan brengen en dat het colie spook wegblijft.

Bij Bert in het kweekhok is alles ook weer gezond na een korte maar hevige colie aanval. Helaas heeft Bert een jong moeten ruimen. Komende maand zullen bij Bert een aantal versterkingen komen. Zo ligt er bij Robin Rigter een jong uit de Dominator en bij Roy Vos gaat Bert binnenkort nog wat uitzoeken uit zijn Calis kwekers. Dan is het wachten tot G en H Calis jongen voor Bert gereed heeft en Marcel Sangers belt om de bon te verzilveren. Als er dus de komende jaren geen toppers uit het kweekhok komen weet ik het ook niet meer. Om dit alles te kunnen huisvesten zal de indeling van Bert zijn hok komend najaar enigszins veranderd worden. De plannen zijn gesmeed. Maar nu eerst met volle moed op naar volgende week!!

Maandag ontsnapte er een duivin langs mijn benen heen naar buiten op het moment dat de doffers aan het trainen waren. In het begin hadden ze het nog niet in de gaten maar ineens kwamen ze op het dak en zaten alle doffers achter de duivin aan. Toen ik het dofferhok opende wipte ze gelijk naar binnen en kon ik de doffers buiten houden. Deze gingen daarna weer door met trainen als of er niets aan de hand was. Op dinsdag en woensdag had ik een ander probleem. Een doffer had het zo naar zijn zin tijdens het trainen dat hij maar bleef vliegen. Hij trok weg en kwam minuten later via een heel andere kant weer terug om weer vrolijk uit het zicht te verdwijnen. Hierdoor konden de duivinnen deze twee avonden veel later naar buiten. Dit deerde hen echter niet en trainde evengoed ruim een uur.

Ook de jongen begonnen goed te trainen. Op woensdagmiddag zijn ze weer in de mand gegaan en heb ik ze gelost in de Meern. Wederom in groepjes van zeven. Ook nu is alles weer thuisgekomen. Op donderdagavond kwamen de eerste colie verschijnselen en heb ik de jongen maar niet losgelaten. Op vrijdagmorgen hadden er een aantal overgegeven en heb ik gelijk parastop in het water gedaan. Toen ik echter op zaterdagmorgen in het hok kwam was het een grote bende. Meer dan de helft van de jongen had overgegeven en bijna overal was het groene slijmerige mest. Toen heb ik naar een wat zwaarder middel gegrepen. Ik had nog een grote pot van colie kuur staan die een aantal jaar geleden tot geweldige resultaten lijden maar inmiddels nergens meer te koop is. Ondanks dat hij al een aantal jaren open was helpt het nog prima.

Zondagavond merkte ik al dat de jongen al aardig opknapte en het overgeven al nagenoeg over is. Hopen dat ze er snel en goed overheen komen en dat ze er daarna geen last meer van krijgen. Ik zal ze wanneer ik denk dit is een risico gelijk preventief een dagje kuren zodat ik dit jaar wel met de jonge duiven vluchten kan meedoen. En komende week maar hopen dat het niet de form van de oude beïnvloed.

De oude duiven moesten donderdag ingekorfd worden voor een midfondvlucht vanuit Pointoise een afstand van 405 km. Er werd een pittige NO-wind voorspeld. Een echte vlucht dus. Op donderdag heb ik negen duivinnen en zeven doffers ingekorfd. Een doffer mag een weekje uitrusten om komende week uitgerust aan de start van de dagfond te staan. En een doffer gaat niet meer mee. Deze heeft aan beide vleugels een paar broekpennen helemaal gerafeld en dit is dus een soort gat in zijn vleugels en dit speelt hem tijdens de vluchten partte. En zo kan hij mooi op zijn duivin wachten als die thuiskomt.

Door een onweersstoring in de buurt van Pointoise konden de duiven pas om 9.20 uur los. Eindelijk wekte live-duiven weer een beetje zodat ik kon uitrekenen dat ik rond 15.20uur moest draaien voor een vroege duif. Het was echter Peter Ham die als eerste een duif melde op 15.24 uur. Het duurde lang voor er een tweede duif werd gemeld. Hieruit bleek wel dat het een pittige vlucht was. Mijn eerste duif arriveerde om 15.45 uur en behaalde in de club de achtste plaats. Dit is een jaarling doffer die nu voor de derde keer in de top tien eindigt. Bij de tussenstand generaal duifkampioen is het de beste jaarling van de club. In de Regio 1 werd het plaats 53 en 8/16 in de uitslag. In de Regio N1 was de eerste duif 92^e en ook 8/16 in de uitslag. Op zich weer een redelijke uitslag maar weer geen echte top duif. Maandagmorgen kwam er nog een duivin terug helaas is er nog een achter.

Bert was met de triatlonclub een paar dagen naar Duitsland dus moest ik ook de kwekers een paar dagen verzorgen. De duiven hoefde niet los maar wel een paar keer schoongemaakt worden. Zo kon ik even lekker op mijn gemak de duiven bekijken en in de hand nemen. Alles ziet er goed uit.

gistermiddag weer een stukje geschreven over de overwinning van Peter Ham voor op de Regio 1 site. En nu weer op naar volgende week!